Bijzondere vondsten

Boomsprinkhanen laten zich gemakkelijk inventariseren door een mengsel van stroop en bier op een dikke boomstam te smeren. Een half uur na het invallen van de duisternis is het meestal al raak. In een tuin te Susteren werd met deze methode op dezelfde kersenboom een interessant verschijsel waargenomen.
Aan de ene kant van de stam zaten twee gewone Boomsprinkhanen, waarbij het vrouwtje van het smeersel snoepte en het mannetje zijn achterlijf uitstrekte om de aandacht van het vrouwtje te trekken.
Aan de andere kant van de stam zaten twee Zuidelijke boomsprinkhanen, o.a. te herkennen aan de zeer korte vleugels. Ook hier toonde het mannetje duidelijk zijn achterlijfsaanhangsels aan het vrouwtje (foto's: Harry van Buggenum - 3 augustus 2011).



Gewone boomsprinkhanen (links een mannetje - rechts een vrouwtje)


Zuidelijke boomsprinkhanen (links een vrouwtje - rechts een mannetje)

 

Tijdens een excursie van de Plantensociologische Kring Nederland naar De Krang (bij Weert) werd door Peter Verbeek een opmerkelijke gekleurde Grote groene sabelsprinkhaan gevonden. Bij het vrouwelijk dier ontbreken diverse kleurpigmenten, waardoor zij een gelig uiterlijk heeft. Dergelijke flavistische vormen komen maar zelden voor. In de vakliteratuur wordt gesproken van Tettigonia viridissima var. flava (of ook wel forma flava)(foto: Harry van Buggenum - 16 juli 2010).

Flavistische Tettigonia viridissima - vr

 

Veldsprinkhanen hebben soms sterk afwijkende lichaamskleuren. Hier een paars-roze vrouwtje van (waarschijnlijk) een Ratelaar. Het dier is door Joost van Munster gevonden op een braakliggende terrein in Hoensbroek (foto: Joost van Munster).




Vondst van de Egyptische Sprinkhaan (Anachridium Egyptium) in Sato Grande (Spanje) door Ans Meijer. Voor Zuid-Europa is het een algemene soort (foto: Ans Meijer).




Spin met sprinkhaan als prooi. Gevonden tijdens de excursie naar de Wrakelberg in 2008 (foto: Ton Bode)